“Eigenlijk had ik rechercheur willen worden”

Wie zijn de mensen die zich dagelijks inzetten voor jouw pensioen? Wat drijft hen, wat maakt hun werk leuk en waar halen ze energie uit? In de rubriek De mens achter je pensioen geven medewerkers van APG een inkijkje in hun werk en leven. Dit keer spreken we met Hassan Abbouti, allround pensioenuitvoerder. “Als ik ergens voortgang in zie, word ik daar blij van. De werksfeer wordt er relaxter van.” 

Heb je altijd al allround pensioenuitvoerder willen worden? 
“Haha, dat was nou niet het eerste beroep dat in me opkwam toen ik klaar was met mijn studie. Ik ben een kleine 25 jaar geleden bij SPW (Stichting Pensioenfonds voor de Woningcorporaties, red.) begonnen. Ik ben er eigenlijk ingerold door een vriend die wilde jobhoppen via een uitzendbureau. Ik ben toen met hem meegegaan en een intercedent daar wist me over te halen om ook te solliciteren. In de loop van de tijd heb ik bij APG verschillende rollen gehad en voor je het weet werk je er bijna twee decennia. Eigenlijk had ik in eerste instantie rechercheur willen worden, zoals mijn buurman. Die had altijd interessante verhalen over zijn werk. Later heeft hij me ook verteld over de andere, minder mooie kant van zijn werk. Je ziet dingen die voor altijd op je netvlies staan gebrand. Daardoor heb ik mijn beeld van dat beroep wel bijgesteld.”   

Waar houd jij je mee bezig in jouw rol? 
“Een deel van mijn tijd besteed ik aan de toekenning van nabestaandenpensioen en de beantwoording van deelnemersvragen. Maar als mijn werk daartoe beperkt zou zijn, zou ik er snel op uitgekeken raken. Ik ben iemand die op zoek gaat naar uitdagingen, verbetermogelijkheden. Bij APG krijg je daar ook alle ruimte voor en daarom is mijn takenpakket breder. Zo bereid ik de dagstart voor en maak ik de capaciteitsplanning. Inmiddels ben ik alweer met een nieuw hoofdstuk in mijn werk bezig, de ontwikkeling van een capaciteitsplanning waarbij we een kwartaal vooruitkijken.” 

Wat maakt jouw werk interessant voor je? 
“Ik hou van analyseren, iets helemaal uitzoeken. Het opzetten van nieuwe dingen geeft me ook veel voldoening. Een voorbeeld: voor het bijhouden van de werkvoorraad voor de transitie naar het vernieuwde pensioenstelsel zijn de principes voor alle pensioenfondsen hetzelfde. Maar ze hebben allemaal hun eigen werkwijze. Ik vroeg me af of we dat niet efficiënter, slimmer konden aanpakken. Uiteindelijk heb ik hiervoor een tool gebouwd die we voor alle fondsen en klantreizen kunnen gebruiken. Dat zorgt ook voor minder foutgevoeligheid, waardoor je werk leuker wordt. Als je een dossier drie keer op je bureau krijgt omdat er drie keer iets niet goed is gegaan, is dat frustrerend. Dus als ik daar voortgang in zie, word ik daar blij van. De werksfeer wordt er relaxter van.” 

Analyseren, iets helemaal uitzoeken. Toch een beetje recherchewerk.  

“Haha, ja, ergens klopt dat wel.” 

Het is vast niet allemaal rozengeur en maneschijn in je werk. Zijn er ook mindere kanten? 
“Als iemand zich niet aan een afspraak houdt, is de teleurstelling wel groot. Daar moet je het dan met elkaar over hebben en zoiets wordt soms verkeerd opgevat. Het kan ook wel eens voorkomen dat je je ergens volledig voor hebt ingezet, maar toch een rode kaart krijgt omdat je een bepaalde KPI niet hebt gehaald. Zoiets geeft wel een bittere nasmaak. Maar goed, elk soort werk heeft zijn leuke en minder leuke kanten. Zolang de leuke kanten maar overheersen en dat is in mijn werk het geval. Als het andersom is, wordt het tijd om te vertrekken.”   

Waar besteed je het meeste tijd aan in je privéleven? 
“Ik ben veel bezig met mijn kinderen. De oudste zit op voetbal en samen met een andere vader coach ik het team. Ik neem me wel eens voor om helemaal niks te doen, maar ze vragen altijd: ‘Papa, ben je vrij? Wat gaan we doen?’ En voor je het weet zit je weer in een indoor speeltuin met allemaal andere ouders, haha. Als je kinderen hebt, gaat de zeldzame tijd die je hebt nóg sneller. 

Ik heb ook een motor, een racer. Nu ik wat ouder word, zou ik eigenlijk liever een toermotor hebben. Daar zit je toch wat relaxter op. Niet dat ik nog veel op mijn motor rijd, hij staat vaker in de garage dan ergens anders. Mijn tijd gaat dan toch eerder naar de kinderen en het weer is ook niet altijd even geweldig.”  

Lachend: “Onlangs pakte ik sinds lange tijd éindelijk weer eens de motor, op een dag waarop er ogenschijnlijk geen wolkje aan de lucht was. Begint het ineens vanuit het niets te plenzen.” 

Heb je als coach ook inzichten opgedaan die je toepast in je werk? 
“Ja, want zoals je afspraken maakt met kinderen over de rolverdeling, spreek je binnen het team op je werk ook af wie wat doet. En als individuele werknemer kun jij jouw taken wel heel goed hebben uitgevoerd, maar als je als team een bepaald doel niet haalt, scoor je samen rood. Individuele prestaties zijn dan minder relevant.”